Op 11 december vond op De Zwanenhof een proefles aikido plaats, speciaal voor kinderen.
Op het eerste gezicht leek het een gewone training, maar achter de bewegingen, het gelach, de valpartijen op de mat — ging veel meer schuil.
Deze kinderen zijn door oorlog gegaan. Ze weten wat nachtelijke onrust betekent, wat het is om gescheiden te zijn van hun vaders, om te leven in een vreemd land waar alles tijdelijk voelt.
En wat op het eerste gezicht ‘gewoon een spelletje’ lijkt, is in werkelijkheid veel dieper.
Wat ze missen, is mannelijke energie.
Niet brute kracht, maar zachte zekerheid.
Niet autoriteit, maar betrouwbare aanwezigheid.
Die ene blik die zegt:
“Je bent oké. Ik ben hier. Je mag op me steunen.”
Aikido biedt een ruimte waarin je je niet hoeft te verdedigen.
Waar kracht niet uit agressie komt, maar uit aandacht.
Waar je gehoord kunt worden, zelfs zonder woorden.
Ze worden sterker, lichamelijk én innerlijk.
Ze leren kracht met zachtheid te gebruiken.
Leren in contact te zijn, zonder te breken.
Leren opnieuw te vertrouwen.
En hun energie niet te gebruiken om te overleven, maar om vooruit te bewegen.
Kalm. Echt. Zuiver.
