informeel

Terug naar boven

Lezing Manu Keirse: “Elkaar helpen bij verlies en verdriet”

Je kunt op heel veel momenten in het leven met ernstig verlies worden geconfronteerd, zowel in je eigen leven als in je onmiddellijke omgeving. Denken we maar aan het sterven van een familielid of een collega, een echtscheiding, een ongeneeslijke ziekte, verlies van je werk, leven met iemand met een beperking, verlies door onrecht, … Hoe kun je daarmee omgaan en familie, vrienden en collega’s ondersteunen?

Mensen in verdriet en hun omgeving stellen zich allerlei vragen: Is het normaal dat je je na maanden nog zo verdrietig voelt? Is het nog ooit mogelijk om weer van het leven te genieten? Is het normaal dat je na een jaar nog kunt wenen om de dood van je moeder? Reageert ieder mens op dezelfde manier? Is het juist dat de tijd ‘alle wonden heelt’? Hoe kun je iemand in verdriet helpen en troosten? Hoe kun je een collega, die zijn partner of een kind heeft verloren, tegemoet treden op de eerste dag van zijn werkhervatting? Deze en vele andere vragen worden frequent gesteld door mensen in verdriet en hun omgeving.

Om verlies te overleven moet je rouwarbeid verrichten. Je kunt mensen hierbij helpen of het hen moeilijker maken. Het is een opdracht van elke burger om mensen hierin behulpzaam te zijn. Maar misvattingen over wat adequaat omgaan is met verdriet maken dat velen niet naar mensen in verdriet durven gaan of verkeerd reageren.

Er worden tips aangereikt om zowel mensen in verdriet zelf als hun familie, hun vrienden, hun studie- en werkomgeving te leren wat helpt en niet helpt om te overleven. Meer weten kan je in verdriet helpen om je eigen reacties en gevoelens te verstaan en je beter te handhaven op moeilijke momenten. Als omgeving kun je leren de juiste ondersteuning te bieden en mensen in die cruciale periode van hun leven niet in de steek te laten.

Over Manu Keirse

Prof. Manu Keirse is emeritus hoogleraar aan de Faculteit Geneeskunde van de KU. Leuven en emeritus hoogleraar deeltijds aan de Benelux-universiteit te Eindhoven. Van 1999 tot 2003 was hij Kabinetschef van de Minister van Consumentenzaken, Volksgezondheid en Leefmilieu. Voorheen werkte hij als klinisch psycholoog in een psychiatrisch ziekenhuis, in de directie van de Universitaire Ziekenhuizen KU Leuven als Directeur Patiëntenbegeleiding, en 10 jaar als algemeen directeur – bestuurder van het Regionaal Ziekenhuis te Leuven.

Hij was vele jaren voorzitter van de Federale Evaluatiecommissie Palliatieve Zorg, van de Academie Levenseinde, van het Psychiatrisch Ziekenhuis Sint-Camillus te Sint-Denijs-Westrem, van de bestedingscommissie van Kom op tegen Kanker. Hij was ondervoorzitter van de Federatie Palliatieve Zorg Vlaanderen en van het psychiatrisch ziekenhuis Karus. Hij is voorzitter van het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen, van Villa Rozerood, een respijthuis voor gezinnen met ernstig zieke kinderen en van Woonzorgnet-Dijleland. Hij is aangezocht als expert om de Belgische bisschoppen te helpen in het uitbouwen van een herstelbeleid voor slachtoffers van seksueel misbruik en is vanuit deze opdracht voorzitter van de stichting Dignity, van de Raad van Toezicht en van de Interdiocesane Commissie ter preventie van seksueel misbruik in, pastorale relaties. Hij is bestuurder van Trefpunt Zelfhulp.

Hij is master in de klinische psychologie, in de familiale en seksuologische wetenschappen, in de medico-sociale wetenschappen en ziekenhuisbeleid aan de KU Leuven. Hij specialiseerde in de gezondheidsethiek aan de RU Maastricht en in de groeps- en organisatiebegeleiding aan het LUC Hasselt. Hij promoveerde tot doctor in de geneeskunde aan de RU Leiden.

Hij is auteur van verschillende boeken over verlies en verdriet die in het totaal al op op meer dan vijfhonderdduizend exemplaren werden verspreid, en vaak als geschenk zeer worden gewaardeerd door mensen in verdriet. Zijn boeken werden in 2006 in Polen bekroond met de Feniks-prijs omdat ze in Polen de dood uit het taboe hebben gehaald. Zijn boek ‘Patiëntenbegeleiding’ werd bekroond met de Glaxo-prijs voor wetenschappelijke publicaties en zijn boek ‘Zwangerschap; Een familiegebeuren’ met de Henri Jaspar- prijs voor de kinderbescherming.

In 2018 ontving hij een ereteken van de Vlaamse Regering omdat hij de man is die Vlaanderen leerde rouwen. In 2022 ontving hij een ereteken van de Vereniging Kinderwens voor zijn werk ten gunste van ouders met verlies van een zwangerschap of van een pasgeboren kind.