In de kleine klokkentoren boven de kapel van de Zwanenhof hangt het Angelusklokje. Het uurwerk dankt de bijnaam eraan, dat het niet alleen luidt op het hele en halve uur, maar een paar slagen extra geeft na 12 uur in de middag. Het woord “Angelus” verwijst naar het gebed dat in katholieke kringen bij de maaltijd gebeden werd.
De vader of moeder begon te bidden met de tekst: “ De engel (in het latijn: Angelus) des Heren heeft aan Maria geboodschapt”, waarop de overige antwoordden met: “En zij heeft ontvangen van de Heilige Geest”. Waarna een eerste Wees gegroet Maria gebeden werd.
Wie interesse heeft in de bijbels oorsprong van dit gebed: lees het verhaal uit het Evangelie van Lucas, hoofdstuk 1, versen 26-38. Het Angelusklokje roept om 12 uur in de middag de boeren op het land: Het is tijd om voor het middagmaal naar huis te gaan en bovenstaand gebed te bidden.
Ooit luidde het klokje ook om 6 uur ‘s morgens en 18.00 uur ‘s middags en in kloosters nog altijd bij het afsluiten van de dag. De viering van de zogenaamde Completen wordt steeds afgesloten met een Marialied, waarna het Angelusklokje de nachtstilte aankondigt. We hebben het aan een subsidie van de toenmalige “Stichting Vrienden van de Zwanenhof” te danken dat deze klokkenluid-traditie rond de eeuwwisseling (2000) in ere werd hersteld.
